اتوبوس

درخواست حذف این مطلب

در ایستگاه اتوبوس شلوغ، در ظل آفتاب سوزان این روزها، با گلویی خشک و خسته و گرمازده و بی حوصله و اخمو، تا این اندازه که حتی اگر ی می پرسید ساعت چند است؟ قورتش می دادم!

در این وضعیت، یک اتوبوس از تمام محدوده آن ایستگاه پر از آدم، درست طوری توقف کرد که درش جلوی من باز شد، درست همان لحظه از درش هوای خنک بیرون زد و از بین آن همه آدم، هیچ مسیرش با این اتوبوس نبود؛ یک اتوبوس خلوت، خنک، تمیز و دری که جلوی من باز شد! بی معطلی سوار شدم! انقدر ذوق زده شدم که اهمیتی ندادم مسیرش کجاست! رفت و رفت تا سه ایستگاه بعد، خستگی ام که در رفت، خنک که شدم، تازه فکر : اصلا این اتوبوس دارد مرا کجا می برد؟!

سه ایستگاه بعد پیاده شدم و در دلم گفتم: لعنت به اتوبوسی که خنک است و خلوت است و جلوی پای آدم نگه می دارد!

این بار صبر اتوبوس مورد نظر خودم بیاید، آنقدر دیر کرد که ته ذهنم می گفتم: کاش پیاده نشده بودم!

اتوبوسی که می خواستم آمد، ولی نه خنک بود، نه جلوی پایم نگه داشت و آنقدر دیر آمد، که یک عالمه آدم در ایستگاه جمع شده بودند و همه شان دوپا داشتند و چها ای دیگر قرض د و دویدند داخل؛ با اجبار خودم را جا ! رفت و رفت تا بالا ه خلوت شد، صندلی گیرم آمد ولی آنقدر دیر آمده بود، آنقدر خسته بودم، که تا نشستم، خوابم برد...

بیدار که شدم، دیدم اتوبوس خالی خالی است و مسیری که دارد می رود مسیری نیست که من بشناسم!
اتوبوس آ خط را هم رد کرده بود، داشت به سمت پارکینگ می رفت!

من جایی پیاده شدم، که حتی در خط همان اتوبوس نبود، که لااقل هرچه آمده بودم را بتوانم برگردم!
من یک جای پرت پیاده شدم، یک جایی که اصلا نمی شناختم، تنهاتر و سرگردان تر و خسته تر از قبل...

رفتم تا یک ایستگاه پیدا و این بار صبر که اتوبوسی بیاید که با ذوق سوار شوم...
مهم نیست که چه وقتی برسم به خانه، خانه که فرار نمی کند، هست، بالا ه یک جوری می رسم، یک وقتی می رسم؛

ولی دلم می خواهد سوار اتوبوسی باشم که حالم در آن خوب باشد، خنک باشد، خلوت باشد و شاید حتی راننده، موسیقی ای را گذاشته باشد، که من دوست دارم... :)